De ministers Onkelinx, Laruelle, Magnette en Van Quickenborne hebben een ontwerp van Koninklijk Besluit opgesteld betreffende ‘de beschikbaarheid van consumenteninformatie over het specifieke energieabsorptietempo, betreffende de reclame voor de consumentenproducten die radiogolven uitzenden en betreffende het verbod op het op de markt brengen van mobiele telefoons speciaal ontworpen voor kinderen’.

Samengevat stelt het ontwerp voor om voor alle consumentenproducten die gebruik maken van elektromagnetische radiogolven (waaronder mobiele telefoons) het volgende te voorzien:

• verplicht SAT-etiket (SAT = specifiek energieabsorptietempo = SAR) op de verkoopplaats bij elk product
• vermelding van de SAT-waarde in de reclame
• SAT-waardeschaal op de verpakking en op de verkoopplaats
• verbod van reclame die gsm-gebruik aanprijst bij jonge kinderen
• verbod om gsm toestellen, speciaal ontwikkeld voor kinderen, op de markt te brengen

De UBA betreurt dat zij niet geraadpleegd werd bij de opmaak van deze teksten. Extra regels rond verpakking, POS-materiaal en reclame worden steeds complexer en beperkend en schieten daarenboven hun oorspronkelijk doel volledig voorbij. 
Uit ervaring is immers gebleken dat de vermelding van technische elementen in reclame geen enkele communicatiewaarde hebben en moeilijk interpreteerbaar zijn voor de consument.

Er zijn nu reeds officiële grenswaardes in Europa voor de SAT van een mobiele telefoon. Apparaten met een waarde hoger dan deze norm mogen gewoonweg niet gecommercialiseerd worden. 
De SAT-waarde is een kengetal voor het zendvermogen van een gsm en drukt uit hoeveel geabsorbeerd wordt in het lichaam. Specialisten twijfelen blijkbaar of de SAT-waarde een goede norm is voor een labeling-systeem zoals door de ministers voorgesteld. Gsm’s met een lagere SAT waarde kunnen immers moeilijker verbinding maken met het gsm-netwerk waardoor ze in de praktijk juist hun zendvermogen opvoeren om de dichtsbijzijnde antenne te bereiken. Overleg met wetenschap en industrie dringt zich op om duidelijk te maken of een SAT-waarde zinvolle consumenteninformatie is.

Wat reclame naar kinderen betreft bieden de bestaande gedragscodes, zoals de ICC code, vandaag voldoende garanties. Deze gedragscodes worden dagelijks toegepast door de adverteerders en elke klacht wordt door de Jury voor Ethische Praktijken strikt opgevolgd. 


De UBA:

• is van mening dat dit koninklijk besluit voor extra regelgeving inzake reclame ondoeltreffend is
• vindt het wel zinvol ervoor te zorgen dat de juiste en relevante consumenteninformatie beschikbaar is op het verkooppunt, in de gebruikershandleiding en op de website van de fabrikanten.

• vraagt aan de Raad voor Reclame en de Raad voor het Verbruik hieromtrent een negatief advies uit te brengen
• staat open voor elk constructief overleg rond reclame en wil samen met de overheid en de sector tot de nodige doelgerichte en efficiënte afspraken komen om de consument op een relevante en correcte manier te informeren